Liszajec

0
251

Liszajec to choroba wywoływana przez paciorkowce, a także gronkowce. Jest to choroba silnie zakaźna. Najczęściej zapadają na nią małe dzieci, szczególnie te w wieku przedszkolnym.
Bakterie gronkowca i paciorkowca tworzą mieszankę wybuchową, która powoduje mieszane groźne zakażenie skóry. Jest to schorzenie objawiające się nietrwałymi pęcherzykami ropnymi, które pękają. Na początku nie są widoczne, dlatego są bagatelizowane. Są to zdecydowanie mniej silne objawy niż na przykład wtedy, gdy mamy do czynienia z pęcherzycą. Czasami liszajec być mylony z atopowym zapaleniem skóry.
Jak rozpoczyna się problem i jak poznać, że nasze zdrowie nie jest już dobre? Często niestety nie da się tego jednoznacznie określić, bo pęcherzyki przy liszajcu, zwłaszcza liszajcu zakaźnym bywają niewielkie. Można ich nie zauważyć. Problem zaczyna się wtedy, gdy pęcherzyki pękają i pojawiają się małe nadżerki. Gdy nadżerki się goją, wówczas powstają strupy w kolorze żółtym. I to właśnie te strupy dają największą siłę zakaźną. Wszystko to powoduje, że osoba, która ma liszajec nie powinna wychodzić na zewnątrz do czasu aż jej skóra się nie wyleczy. Na szczęście dzisiejsza medycyna daje duże możliwości polepszenia sytuacji. Można stosować specjalistyczne leki, dzięki którym można wyleczyć się dość szybko. Konieczna będzie także restrykcyjna dieta, ułożona przez dietetyka. Liszajec powoduje, że skóra jest sucha, pojawiają się zaparcia, a człowiek zakażony ma poczucie częstej potrzeby oddawania moczu. Niestety, liszajec doprowadza często także do powstawania silnych infekcji górnych dróg oddechowych. Pamiętajmy, że największe ryzyko zachorowania na liszajec mają ci, którzy mają problemy z nerkami oraz osoby zmagające się od dłuższego czasu z cukrzycą.